BEDTIME STORY

Laat me weggaan, alstublieft. Laat de uren seconden zijn of op zijn minst de seconden surrealistische uren. Alstublief, ik smeek je. Laat me toch godverdomme weggaan. De donkere kamer is zo licht en de stilte is belachelijk luid. Ik hoor mijn frigo toeren draaien en het water stromen in mijn verwarming. Hij staat niet eens aan. Het zullen wel de buizen zijn in de muren. Laat me alstublieft gewoon weggaan! Ik denk aan situaties die nooit hebben plaats gevonden. Ze helpen me weggaan. Een meisje met bruin haar, ik noem haar Eline. Eline neemt me vast en sleurt me mee. Het water in de buizen is te luid. Ik heb zin in een sandwich met kaas. Maar die hou ik voor morgenochtend, morgenochtend zal dat meer smaken. Nu zal ik alleen maar meer en meer verwijderd worden van het weggaan. Weg van het gezoem van mijn bass. Shit ik had hem moeten uitdoen. Eline, ik was bij Eline. We lopen in een park en er komt een groep van vier jongens in de tegenovergstelde richting. Ze nemen me vast en sleuren me mee. Eline probeert mijn hand te grijpen, maar haar hebben ze ook al. Ze hebben haar op haar knieeën gezet. Daar zit ze dan. Twee van de vier kunnen haar met moeite vasthouden. Eline is sterk. Niet sterk genoeg. Ze laten haar kijken. Kijken naar mij, kijken naar... haar ogen zijn blauw. Mijn frigo begint weer toeren te draaien. Mijn neus zit toe omdat ik op mijn zij lig. Ik kan niet op mijn zij liggen, want ik kan zeker niet weggaan als ik niet kan ademen door mijn neus. Ik MOET op mijn rug liggen en met mijn armen op mijn buik. Anders lukt het me niet. We wandelen in het park, de vier jongens komen van achter. Met een mes steken ze Eline in de rug. Eline is niet dood, ze ligt gewoon op de grond te kijken. Het mes gebruiken ze bij mij niet als een mes, maar als een stylo. Ik ben het papier. Het is vergelijkbaar met een kindertekening, maar van een kind dat nauwkeurig de letters probeert te schrijven maar er niet in slaagt. Daarna, daarna ben ik geen stuk beschreven papier meer. Daarna. Ik zie licht door de gordijnen. Shit ik heb het weggaan gemist, weeral. Dan maar een sandwich met kaas.